KÜRESELLEŞMENİN
KÜLTÜREL BOYUTLARI
Küreselleşme kavramı, çoğumuzun sandığından daha karmaşık süreçlerden
oluşmaktadır. Tüm olumlu ve olumsuz yönleriyle ele alıp, basite
indirgedikçe karşımıza kapitalizm çıkıyor, çünkü küreselleşmenin
tüm olumlu özellik ve yararlarına karşın, altında kapitalizmin
uluslararası gelişimi yatıyor ve oldukça eşitsiz koşullara gebe. Küreselleşmenin
ekonomik ayağına göz atarsak, uluslararası sermayenin egemenliğiyle karşılaşıyoruz.
Siyasi ayakta ise kısaca ABD’nin siyasal liderliği
ve tüm dünyaya dayattığı zorbalığı karşımıza çıkıyor.
Bu sömürü ve ekomomik adaletsizlikler açısından küreselleşmeyle
kapitalizm arasında sonsuz benzerlik görünüyor. İşçi sınıfının ve
emekçilerin sömürülmesi, toplumun üretken kaynaklarının israfı gibi.
Tüm benzerliklere karşın küreselleşmenin kapitalizmden farklıymış
gibi gösterilmeya çalışılması; küreselleşmeyi, emperyalizmin yüzünü
gizlediği bir möaskeye dönüştürüyor.
Kapitalizm bir kazan reçel yapmaya yeterli çilek, su ve şeker
varken bir avuç burjuvanın keyfi için şekeri, çileği ve suyu ziyan ede
ede bir kavanoz reçel yapılmasını sağlayan bir sistemdir. Küreselleşme,
kapitalizmin tüm risklerini taşımaktadır. Ülkenin kültür kaynaklarını
israf edip kuruttuğu gibi doğa ve kültür kaynaklarını da tüketir.
Ulus devletleri yok ederek, yerel kültürlerin sonunu hazırlamaktadır. Dünyadaki
eşitsizlikler gün be gün artarken, zenginler daha zengin,yoksullar daha
yoksul olmaya başlamıştır.
Küreselleşme tekdüze tüketim kültürünün bütün dünyadaki
egemenliği olarak karşımıza çıkıyor. Bugün bütün dünyada insanlar
aynı gazozu içiyor, aynı köfteyi yiyor, aynı pantolonu giyiyorlar. Böylece
insanlık marka ve firmalarla özdeşleştirilirken marka toplumsal kültürde
önemli bir güce dönüşüyor.
Yüzyılın buluşu olarak anılan internet, sınırları aşan bir güçle
kültür kaosuna sürüklüyor. Günümüzde internet yoluyla bir kültür küreselleşmesi
değil, kültürel bir örneklilik, batılılaşma, dahası bir Amerikanlaşma
olmakta. Bu yolla egemen güç, yani ABD, küreselleşme diliyle, yani İngilizce’yle
evrensel dediği bir takım değerleri dayatmış oluyor.
Bilim çağında ülkeler arasında teknolojiye ulaşmada
adaletsizlik bulunduğundan hareketle ABD, Britanya, Almanya, Fransa, İtalya,
Kanada, Japonya ve Rusya’nın oluşturduğu G-8 grubu “enformasyon
teknolojisi şartı” bağlamında 3. dünya ülkelerinin de bilişim
teknolojisine kavuşmalarının önemini benimsedi. Gıda, eğitim ve sağlık
sorunları çözülmeden, yani bu insanlar 35’ine varmadan ölürken;değil
İngilizce, kendi anadillerinde bile okuma yazma bilmeyen insanlara tüm
temel hak, eşitlik ve özgürlükten, insanca yaşamdan önce internet götürmenin
anlamı nedir? Bence bu kapitalizmin, açtığı yaraları kapatıyormuşçasına
taktığı maske. Ağlayan bir çocuğu susturmak için verilen saçma bir
avuntu.
(Kısaltılarak
Alınmıştır)