Bölüm
1 : İnsan Hakları Açısından
Durum
Bu
gün belki de en çok konuştuğumuz şey ama ben yinelemek istiyorum.
Devletin insan hakları konusunda tavrı bu hakları tanımak değil;
onun bir adım ötesi olan, insanımızın bu hakları
kullanabilmesinin önünü açmak olmalıdır. Benim ve arkadaşlarımın
sözünü edeceğimiz; temel haklarımızdan biri olan eğitim hakkı
konusunda da devletten beklediğimiz bu çağdaş tutumdur.
Yani devlet tüm genç insanlar için vazgeçilemez ve devredilemez
olan eğitim hakkı konusunda; fırsat eşitliğini sağlamakla ödevlidir.
Bu ödevden kaçınamaz. İnsan hakları konusunda uluslar arası
taahhütleri açısından da ; temel ulusal ethik açısından da tıpkı
yaşama ve diğer haklar da olduğu gibi; eğitim konusunda da insanının
önünü açık tutma zorunluluğu vardır.
Bu açıdan baktığımızda ; ders programları, zorunlu eğitimin süresi,
bu aşamada okutulan kitaplardan ve ders malzemesinden katma değer
vergisi alınması, özel eğitim kurumları, liselerde yanlış ve çarpık
branşlaşma, ÖSS sınavının bizatihi kendisi, orta eğitim sınıf
geçme, disiplin gibi yönetmelikleri, öğretmen yetiştiren okulların
durumu, öğretmenlerin ekonomik ve sosyal sorunları, bina ve benzeri
pek çok konuda; eğitim üzerine çok şey söylenebilir.
Ama biz bu gün burada; meslek liselerini yakından ilgilendiren çok
sıcak bir konuyu dikkatinize sunmak istiyoruz.
Amacı çeşitli işkollarının gereksinim duyduğu ara elemanları
yetiştirmek olan meslek liseleri; -burada öğrenim gören gençlerimizin
insani her türlü açılım isteğini göz ardı eden - bir kast
sistemine dönüştürülmek istenmektedir.
Çok
değişik nedenlerle meslek liselerine gelen öğrencilerin önü aşılmaz
duvarlarla kapatılıp; ya bulunduğu konumu muhafaza etme; yada
sokakta işsiz kalma dayatması ile karşı karşıya bırakılmaktadır.
Hatta bu duvarlar yalnızca genel amaçlı okullarla değil mesleki
okullar arasında da örülmekte; aynı okulların farklı branşları
içinde geçiş olanak dışı bırakılmak istenmektedir. Hem de yargı
kararlarına rağmen.
Bu mantık liseyi bitiren arkadaşlarımız için daha acımasız formüllere
dönüşerek; kendi branşımızda mühendislik hakkımızın
engellenmesine kadar varmaktadır.
Şimdi Aylin arkadaşım ÖSYM de meslek lisesi dramını size örneklerle
anlatacak. Hepinize saygılar sunar; tüm arkadaşlarıma eğitim yaşantılarında
başarılar dilerim.
Bölüm 2 : Somut Örneklerle
Engellenen Haklarımız
Üniversite Seçme Sınavı
için pek çok şey söylemek mümkün. Tıpkı deve boynun eğri,
nerem doğru ki örneğinde olduğu gibi. 11 yıllık emeği, birikimi,
göz nurunu 3 saatlik bir sınavla değerlendirmek ne kadar doğru
olabilir ki?
Biz meslek lisesi mahkumları ÖSS konusunda genel amaçlı liselerde
öğrenim gören arkadaşlarımızın tüm sorunlarını yaşıyoruz.
Bütün bunların üstüne doğrudan ve yalnızca bizimle ilgili
sorunlarımız da var.
Eğitim sistemimiz tıpkı diğer arkadaşlarımız gibi bizi de üniversite
kapısına kadar sürükleyip getiriyor. Ve orada al sana dünyanın
en gelişmiş sınavı hadi sıva kolları diyor. 1,5 milyon gençten
ilk üç yüz bine gir ya da bir yıl sonraya daha iyi hazırlan gel
diyor.
Bunları
tüm gençlerimiz yaşıyor. Sorun ortak. Dershane sömürüsü de
ortak. Ana babalarımız eğitim her yıl trilyonlar yatırıyorlar.
Ama sanki su üstüne yazı yazılıyor. Dershanelere akıtılan
kaynak, ne yatırıma ne de eğitime dönüşmüyor. Üç beş öğretmenimizin
ücretini saymazsak, ana babalarımızın dershanelere akıttığı
trilyonlar, dershane sahiplerinin yazlığına, otomobiline veya
kumarhane parasına dönüşüyor. Eğitim adına taş üstüne taş
konmuyor bu paralarla. Eğitimin çağdaşlaşması içinde harcanmıyor
bu kaynak.
Bu ve buna benzer ortak sorunlarımızdan öte bir büyük haksızlığı
da yaşıyoruz biz; üç yıldır.....
Orta Öğretim başarı puanı ile sorunu çözemeyen YÖK; üç yıldır
Ağırlıklı Orta öğretim başarı puanı ile nihai puanlarımızı
yani Üniversitelere girişimizi belirliyor. Lise son sınıflarda
okul değiştirip avantajlı olmaya çalışan birkaç açıkgöz öğrencinin
önünü kesmek için çıkartılan AOBP, iki yıldır meslek lisesi
mezunlarının kabusuna dönüştü. Branşında öğrenciye avantaj
sağlıyor görünen AOBP uygulaması; meslek lisesi mezunlarını,
kendi branşlarındaki mühendisliklerde branş dışında tutmaktadır.
Örneğin meslek lisesi bilgisayar mezunu bir öğrencinin bilgisayar
mühendisliği konusundaki konumu genel amaçlı liselerin sosyal
mezunları ile aynı tutmaktadır.
Şöyle ki: uç bir örnekle duruma bir bakalım. Bir öğrenci Atatürk
Meslek Lisesinden bir öğrenci de Atatürk Lisesinden iki öğrenci
ele alalım. Her öğrencimiz de okullarında birinci olarak 80 AOBP
alsınlar ve daha da önemlisi ; her ikisi de ÖSS de tüm soruları
doğru olarak yanıtlasınlar. Bu durumda iki öğrencimizin de sayısal
puanları 193 civarında olacaktır. Atatürk Liseli öğrencimiz
193+40 = 233 puanla bilgisayar
mühendisliğini zorlanmadan kazanırken; Atatürk Meslek Liseli öğrencimiz
bilgisayar mezunu olduğu halde 193+16 = 209 puanla ODTÜ, BOĞAZİÇİ,
........... bilgisayar mühendisliğini kazanamayacaktır. Onun
kazanamadığı bu okulları yine tüm soruları doğru yanıtlayan
Atatürk liseli ama okul birincisi olmayan birçok arkadaşımız
kazanabileceklerdir. Yine genel lise mezunu okul birincisi başka
arkadaşlarımız da ..... sayıda daha az sayısal soru yanıtladıkları
halde meslek liseli arkadaşımızın önünde mühendislik fakültelerini
kazanmış olabileceklerdir.
Bu
örneği sonsuz sayıda çoğaltmak mümkündür. Ama sözü uzatmanın
fazlaca bir anlamı yok. Açıkça görülmektedir ki; son uygulama eğitimde
fırsat eşitliği ilkesini esastan
zedelemiştir. Bu durumda
neler yapıldı ve neler yapılmalı onu da sizlere EMRE arkadaşım
anlatacak. Saygılar sunarım.
Bölüm 3 : Çözüm
Önerilerimiz
Merhaba
!
Sorunlarımızı dinlediniz. Çözümlerimizi de dinlemenizi ve katılmanızı
bekliyoruz. Meslek Lisesi öğrencilerinin eğitimde fırsat eşitliği
talepleri meşru zeminlerde , bilinçli bir kararlılıkla sürmektedir.
Meslek lisesi hazırlık sınıflarında çeşitli nedenlerle eğitimini
sürdürmeyen öğrencilerin genel amaçlı liselere geçişini
engelleyen yönetmeliğe karşı bölge idare mahkemesinde açılan
dava kazanılmıştır. Bu hukuk platformunda süren mücadelemizin
ilk somut başarısıdır. AÖBP konusunda ise henüz bunun gibi somut
bir başarımız yoktur. Ancak mücadelemiz devam etmektedir.
Meslek Lisesi Öğrenci velileri çocuklarının sorunlarına sahip çıkarak
değişik zeminlerde sesimiz olmaya, hak aramaya devam etmektedirler.
İmza kampanyaları, mail faks ve benzeri yöntemlerle devletin ilgili
birimlerine sesimizi duyurma çalışmaları sürmektedir.
Çağdaş ve demokratik eğitimin vazgeçilmez unsurlarından olan öğrenci
temsilciliklerinin okul bazında faaliyete geçişi son iki yılda
daha da yaygınlaşmıştır. Bu konuda öğretmenlerimizi yanımızda
görmek bizi oldukça sevindirmekte ve gücümüzü arttırmaktadır.
Dağınık, bölük pörçük bireysel sızlanma yakınma ve şikayetlerin
yerini, bilimsel düzenli kararlı ve bilinçli çabalar almaktadır
artık.
Her ne kadar sorun öğretmenlerimizi, hatta anne babalarımızı bile
ilgilendiriyor görünse de sorun aslında doğrudan bizim
sorunumuzdur. Bu nedenle de içinde bizim olmadığımız bir çözüm
hem olanaksızdır hem de yarım kalmaya yanlış olmaya mahkumdur.
Bizler ATATÜRK ANADOLU TEKNİK ve TEKNİK ENDÜSTRİ MESLEK LİSESİ
ÖĞRENCİ TEMSİLCİLİĞİ OLARAK;
1.
İvedilikle hemen bu yıl uygulanmak üzere ; kendi branşımızda mühendislik
fakültelerinde bize uygulanan AÖBP yüzdesinin 20 den 50’ye çıkmasını
2. Branşlarla ilgili çalışmanın yeniden
yapılıp; tercih yelpazemizin bilimsel gerçeklikler doğrultusunda
genişletilmesini
3. İki yıllık okullara doğrudan geçiş
olanağının sağlanmasını
4. ÖSS sınavı tüm olarak kalkıncaya kadar,
şimdiki tek sınav uygulamasına devam edilmesini; ancak aşamalı
olarak bunun da artık tarihin tozlu raflarına kaldırılmasını;
rehber öğretmenlik sistemi ile sınavsız üniversitenin gelmesini
istiyoruz.
Bu taleplerimiz
gerçekleşe bilmesi için yola çıktık. Bu uzun ve zorlu bir yol.
Ama zoru başaracak bilinç güven güç sabır ve azmimiz var. İşte
bu çalışmaların bir değerlendirmesini yapmak üzere tüm arkadaşları
20 MAYIS 2001 MESLEK LİSELERİ ŞENLİĞİ’nde buluşmak üzere
okulumuza bekliyoruz.
Hoşça
kalın.